Het oeroude dorpje Kootwijk ligt te midden van het uitgestrekte Kootwijkerzand, letterlijk en figuurlijk een oase in de woestijn. De oorsprong van de nederzetting Kootwijk is niet geheel duidelijk. Er zijn aanwijzingen dat het dorp al sinds de vroege middeleeuwen bewoond werd. Het Romaanse kerkje op de brink in het centrum van het dorp dateert uit het begin van de 16e eeuw. De naam van het dorp, die ook wel werd aangetroffen als Coetwijc en Kaitwijc, is een samenstelling van koot (kot, kleine boerderij) en wijk (vestigingsplaats).

Hotel-restaurant ‘t Hilletje heeft al bijna honderd jaar een centrale plaats op de gemoedelijke brink van Kootwijk. In 1919 kreeg Richardus Formanoij voor het eerst een logementvergunning voor pension ‘t Hilletje in Kootwijk, zodat hij zich vanaf 17 maart 1919 pensionhouder mocht noemen. ‘t Hilletje fungeerde destijds als pension, waar reizigers, wandelaars en fietsers terecht konden voor een maaltijd en een overnachting. Vanwege de centrale ligging van het hotel op een knooppunt van wegen werd hier veelvuldig gebruik van gemaakt.

In 1925 is de oude boerderij waar het pension in gevestigd was, in vlammen opgegaan door een schoorsteenbrand. Het huidige pand staat op dezelfde plaats sinds 1926. In dat jaar schreef de bekende Veluwse journalist Jac. Ganzenbeek in de plaatselijke krant het volgende over ‘t Hilletje:
“En ‘s zomers kon je altijd zo leuk neerstrijken bij ‘t Hilletje, hèt hotel van Kootwijk en ook het pension. Dat ook nog een dependance had en wat gezellig was! Want er waren mensen, die net als ik, dit kostelijke Veluwse nest wisten te vinden en de natuur hogelijk waardeerden. Want ja, het is hier stil, en voor geen auto te bereiken. Reeds is ‘t Hilletje in zijn oude aantrekkelijke vorm verdwenen. Vorige zomer is het in vlammen opgegaan”.